Geminin orkestrası dağıldığında kemancılardan biri çalmaya devam ediyor. Diğerleri de birer birer geri dönüyor. Cameron o dönüşü büyük bir kahramanlık anı gibi göstermiyor. Adamlar yeniden yan yana gelip kaldıkları işi yapıyorlar. Kemanla başlayan ilahiye öteki çalgılar katıldığında kurgu bizi güverteden alıp geminin içindeki odalara götürüyor. Çocuklarına yatakta hikâye anlatan anneyle, su kamaralarına dolarken birbirlerine sarılan yaşlı çifte aynı müzik eşlik ediyor. Filmin başka yerlerinde geminin büyüklüğünü merdivenlerden, kalabalıktan ve geniş güverte planlarından anlıyoruz. Burada Cameron felaketin ölçeğini yataklara ve yüzlere sığdırıyor. Çocuklarını yatıran kadın, sesini gündelik bir geceymiş gibi tutuyor. Yaşlı çiftin sahnesi ise bir bakışta okunacak kadar kısa. İki odada da insanların birbirleri için hâlâ yapabildiği küçük bir şey var. Jack ile Rose’un hikâyesi seyirciyi finale kadar taşımışken senaryonun tam o sırada başkalarına da yer açması beni çok etkiliyor. Orkestra gemiyi kurtaramayacağını biliyor. Birkaç dakika daha çalmanın kıymetini film bana o odalarda gösteriyor.
Titanic
FilmlerGenç bir soylu kadın, lüks ve talihsiz RMS Titanic’te yoksul bir sanatçıya âşık olur.
- Yönetmen
- James Cameron
- Oyuncular
- Leonardo DiCaprio, Kate Winslet, Billy Zane, Kathy Bates, Frances Fisher
İlk yarı, gemiyi bana tanıtmak için sessiz sedasız çok iş yapıyor: yemek salonu, merdivenler, alt güverteler, Rose’un gidebildiği ve gizlice girmek zorunda kaldığı yerler. Su içeri dolmaya başladığında, kimin nerede bulunduğunu, geminin bir ucundan ötekine gitmenin neden bu kadar zor olabileceğini anlayacak kadar biliyorum. Görkemli sahnelerin altında bir harita yatıyor.
•••
Filmi Rose’un yatağının yanındaki fotoğraflarla bitirirdim. O kareler, filmin ona uğruna savaşması için verdiği yılları nasıl geçirdiğini anlatıyor. Merdivenlere dönüp herkesi bir arada görmek güzel. Yine de son gördüğüm şey Rose’un kurduğu hayat olsun isterdim. Jack’in o hayatın ne kadarını göremediği hâlâ aklımdayken.
•••
Geminin batışı boyunca sesler onun ne kadar büyük olduğunu hissettiriyor. Sonra, suda geçen bazı anlarda ses bandı geri çekiliyor ve tek bir sesi ya da küçük bir hareketi duyabiliyorum. Horner’ın müziği o ana kadar bana tutunacak bir melodi vermiş oluyor. Sesler azalınca, onları duyabilecek ne kadar az insan kaldığını hissediyorum.