Pilot bölümde Alastor'ın çevresinden gelen küçük seyirci sesleri en sevdiğim ayrıntı. Başkasının kapısında durup normalde özel olması gereken bir konuşma yaparken bile, yanında bir stüdyo getirmiş gibi kahkahalar ve alkışlar duyuluyor. Sesi bir anlığına o pürüzsüz radyo tınısını yitirdiğinde, sanki dizi yanlışlıkla mikrofonun arkasındaki adamı duymamıza izin vermiş gibi geliyor.
İngilizceden çevrildi.