Aşk hikâyesinin hiç çekinmeden klişelere yaslanması bence artı. Kafedeki kadın bir süre sadece kendi başına oturup bir şey okuyan biri. Sonra sayfadaki adam dönüp ona bakıyor. Klip, bu fikri hafife alan bir espriyle kendini güvene almak zorunda hissetmiyor. Bu kadar dolaysız bir nakarat, yalnızca okuduğun şeyin içinde var olabilecek birine âşık olma hikâyesini taşıyabiliyor.
İngilizceden çevrildi.