İlk sezondaki büyük zaman atlamalarını, on yıllık olanı da dahil, korurdum. Rhaenyra’yı daha ileri yaşında ilk kez doğumdan hemen sonra görüyoruz. Bebeğini Alicent’a göstermesi için daha o anda çağrılıyor. D’Arcy, ayakta durmakta bile zorlanırken o koridoru boydan boya geçiyor. Saray ise hâlâ bu ziyaretin bir nezaket gösterisi gibi görünmesini bekliyor. O yürüyüş, aradan geçen yılların dostluklarına ne yaptığını bana anlatıyor. Zaman atlaması yüzünden Harwin’i daha az görüyoruz ve ben bunun eksikliğini hissettim. Yine de bu zalimliğin ne kadar kanıksandığını bir anda görmenin yarattığı sarsıntıyı, işlerin o noktaya gelişini anlatan birkaç bölüme değişmezdim.
House of the Dragon hakkında yorum
İngilizceden çevrildi.