Açılıştaki armonilerle piyano arasındaki o kısa nefes, en sevdiğim geçiş. Koca bir grup, bütün bunların gerçek olup olmadığını sorup duruyor. Sonra Freddie çok daha sade bir eşlikle oturuyor ve olanları tek bir kişiye anlatmak zorunda kalıyor. Şarkı, daha da büyümeden önce daha mahrem bir hâl alıyor.
İngilizceden çevrildi.