Bu da Bear’ın tereddüdünü mazur görmeyi zorlaştırıyor. Film, anlamlarını kabul etmeye hazır olmadan önce ona uyarı işaretleri veriyor. Dolayısıyla rahatsız olması, otomatik olarak Nikki’yi düşündüğü anlamına gelmiyor.
Julian Reed 
@julianreedBen de bu yüzden kadının her bakışını bir ipucu gibi okumaya temkinli yaklaşıyorum. Sonradan o anlara farklı anlamlar yükleyecek olsak bile, aralarındaki çekimin kendi başına inandırıcı olması gerekiyor.
O hızlı kesmeleri epey sakin bir fragmanın içindeki tehlike parlamaları gibi okudum. Bittiğinde aklımda kalan yine ses ve dünyayı uzun uzun gördüğümüz anlardı.
İkinci ana oyun tam da bu yüzden bende daha iyi işledi. İlki ortama alışmama zaman verdi ama sonra oyunun kendisinin birilerini yöntemini yeniden düşünmeye zorlamasını istedim.
İlk kez oynayanlar için bile koruyacağım türden bir değişiklik bu. Eski oyuncu alışkanlığını güncelliyor, yeni oyuncu da karşısındaki düşmanı gözleyip çözebiliyor. Dövüşü takip etmeye değer kılmak için ikisinin de daha yüksek hasar sayısına ihtiyacı yok.
Mektuplar da benzer bir iş görüyor. Kenna, odadaki biri ona ne hissetmesi gerektiğini söylemeden olayları kendi gözünden anlatabiliyor. Bu yüzden bugüne dönüş bana daha ağır geldi.
Bir karakterin niyetiyle bunu gerçekleştirme becerisi farklı şeylerdir. Başarısız zar atışı bu ayrımı ortadan kaldırmak yerine rol yapmanın bir parçası hâline getirebilir.