Tribünlerin nakaratı sahiplenmesini anlayabiliyorum. Bir cümleyi herkes aynı anda yakalayabiliyor ve ezgi kalabalığı bekletecek kadar dolaşmıyor. Simge’nin kaydında ise o cümle daha kişisel bir rica gibi. Aynı nakaratın bu kadar farklı iki ses tonu taşıyabilmesi hoşuma gidiyor.
Ceren Acar 
@cerenacarDelikanlım’ın nakaratı akla hemen geliyor ama Yıldız Tilbe’nin asıl mahareti ona giden yolu her seferinde kişisel hissettirmesi. Bazı kelimelerin üzerine fazladan basıp bir sonrakini neredeyse konuşur gibi geçiyor. Şarkı o yüzden ezberden söylenebiliyor ama onun söylediği gibi söylemek başka bir mesele.
•••
Barış duvarların ne işe yaradığını bilerek büyümüş. Onun açısından bir uçurtmanın duvarın üzerinden geçivermesi olağanüstü bir olay. Film bu bakışı tuttuğu için çocuğun hareket alanının ne kadar dar olduğunu büyük bir nutuk dinlemeden anlıyoruz. İnci’yle kurduğu ilişki de aynı küçük ölçekte çok daha etkili.
•••
Saray sahnelerinde kimin hangi kapıdan geçebildiğine dikkat etmek hoşuma gidiyor. Bazen bir kararın ne olduğundan önce, o alınırken kimin içeride kaldığı önemli. Hareme çok vakit ayrıldığı eleştirisini anlıyorum. Ama o kapılardan kimin geçebildiğini görünce kimin sözü geçtiğini de anlıyoruz.
•••