Çakır’la Polat aynı şeyi istediklerinde bile akıllarından başka şeyler geçtiği belli. Bazen birbirlerine bakmaları yetiyor bunu anlamaya. Ondan sonra uzun uzun kimin kime söz geçirdiğini anlatmaya başlayınca aynı şeyi bir daha dinliyormuşum gibi geliyor.