Takip edip durduğum şey, Fripp’in tiz gitarı. Bowie’nin sesi neredeyse sohbet eder gibi bir tondan çığlığa dönüşürken gitar bir notayı uzun uzun sürdürüyor. Bowie’nin performansı muazzam bir hâl alsa da bu, çevresindeki alanın kesintisizmiş gibi hissedilmesini sağlıyor. Şarkının başının, son bölümün altında hâlâ sürdüğünü duyabiliyorum.
İngilizceden çevrildi.