Gabriel’in işi, zekice bir efektin ortasında durmaktan daha zor. Etrafındaki her şey kesik kesik hareket ederken yüzünde hâlâ şarkı söyleyen birini görebilmemiz gerekiyor. Yakın kadraj, görüntüde bir şeyler sürekli yer değiştirirken bakabileceğim sabit bir nokta veriyor. Bu sayede başının etrafında dönen oyuncak tren, sonradan araya sokulmuş bir görüntüden çok Gabriel’in yaptığı bir espri gibi duruyor.
İngilizceden çevrildi.