Finalde Asya’nın yüzüne bakmak, filmin meşhur cümlesini tekrar etmekten daha çok şey söylüyor. İlyas’a karşı hissettikleri yüzünden silinip gitmiyor. Sonunda Samet’le Cemşit’in yanında yürümesi ise Asya’nın önündeki seçimin günlük hayatta ne anlama geldiğini bir anda görünür kılıyor. Film o anı bu kadar iyi kurmasaydı sevgi üzerine söylediği söz çok daha kolay unutulurdu.