Bekir’in uzun tiradında Haluk Bilginer’in sesi yükselmeden önceki anlar çok değerli. Birinin kendisiyle ilgili bir şeyi nihayet kavrayacağını sanıyoruz. O ise yıllarını nerede harcadığını anlatıp ertesi gün yine aynı hayatın içine dönebilecek biri. Film o konuşmayı bir kurtuluş anına çevirmeyince, insanın kendini iyi tanımasının bazen yerinden kıpırdamasına yetmediğini hissettiriyor.