Sinan’ın babasına benzemekten korkmasıyla kuyuya yeniden dönmesi arasında çok şey değişiyor. Kuyuyu bir barış ilanı gibi okumuyorum. Kitabını bastırmaya uğraşırken babasının inatla sürdürdüğü işe ne kadar yaklaştığını görüyoruz. İkisinin de sonuç almayı garanti edemediği bir işe devam etmesi, sonu benim için daha içten yapıyor.