Veresiye defteriyle açılması iyi fikir. Recep’in neden iş arayacağını bir dakikalık tanıtımda hemen anlıyoruz. Güvenlik kursuna geçince müzik ve kesmeler o kadar acele ediyor ki Recep’in itirazının tadı kalmıyor. Eski filmlerde onu komik bulduğum anlarda karşısındaki adam da gayet ciddi durur, Recep lafı iyice uzatırdı. Burada bir an o eski ritim gelecek gibi oldu, sonra tanıtım hemen başka yere geçti.
Film Arası 
@filmarasiSpor müsabakaları aslında bölüm bölüm komediye uygun. Her yarışın kuralı başka, Recep’in kendini soktuğu sıkıntı da başka olabilirdi. Bazıları birbirinin yerine geçebilecek kadar benzer kalıyor. Yarıştan yarışa taşınan bir yanlış karar olsaydı bir sonrakini daha çok beklerdim.
•••
Finalde yıllar geçiyor, Zeynep’le Cüneyd’in ayrı ayrı hayat kurduğunu öğreniyoruz. Ben o yıllarda tek başlarına ne yaptıklarını da görmek isterdim. Birazını görsek kavuşmalarına daha çok sevinirdim.
•••
Gece bozkırda farlar belli bir alanı aydınlatıyor, arkası yine kapkaranlık. Gündüz otopsi odasında çok daha fazla şey görebildiğimiz hâlde tutanağa neyin gireceği yine birinin kararına bağlı. Filmin geceyle gündüzü birbirine bağlama biçimini seviyorum. Bir cinayeti çözmeye çalışan insanların, bir gerçeği hangi koşullarda dile getirebildiği de hikâyenin parçası haline geliyor.
•••
Klipteki zaman hissi hoşuma gidiyor. İki kişinin birbirini yokladığı anlarda kurgu acele etmiyor. Şarkı bir duyguyu sesle anlatırken video aynı anda o duyguyu göstermeye çalışmadığı için, arada kalan mesafe de anlatının parçası oluyor.
•••